«Τους ξέρω»! ( του Ν.Μπογιόπουλου)

Δεν πρόκειται για «πολιτική πράξη». Είναι στυγνή δολοφονία. Δεν πρόκειται για «κινηματική δράση». Είναι μαφιόζικη δράση. Δεν πρόκειται για «ένοπλη πρωτοπορία». Είναι συνδικάτο εγκλήματος. Δεν πρόκειται για «αγωνιστές». Είναι το λούμπεν (παρα-κρατικό;) κατακάθι. Δεν πρόκειται για «επαναστάτες». Είναι προβοκάτορες.
Δεν ξέρω αν οι δολοφόνοι που διέπραξαν το στυγνό έγκλημα στο Νέο Ηράκλειο έδρασαν «επαγγελματικά» ή «ερασιτεχνικά». Αλλά «τους ξέρω»! Ξέρω ότι πρόκειται για αποβράσματα. Δεν ξέρω ποια είναι τα φυσικά πρόσωπα όσων οργάνωσαν, καθοδήγησαν και εκτέλεσαν το έγκλημα. Αλλά «τους ξέρω»! Ξέρω ότι πρόκειται για σεσημασμένους πολιτικούς προβοκάτορες (ή μήπως και προβο-πράκτορες;) που το αντίστοιχό τους μόνο στους χώρους του υποκόσμου και του παρακράτους μπορεί να εντοπιστεί.

Κράτος, παρακράτος και εργατικό κίνημα

Του Βαγγέλη Ζέρβα.

 

Οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων έφεραν για άλλη μια φορά στο προσκήνιο το ζήτημα της στοχοποιήσης όχι μόνο του εργατικού κινήματος και των πολιτικών του οργανώσεων αλλά και γενικότερα όποιου αμφισβητεί την σημερινή πολιτική και το σύστημα που την γεννά. Ο καταιγισμός εμφυλιοπολεμικών δηλώσεων από κυβερνητικά στελέχη, η επιχείρηση αξιοποίησης των γεγονότων με την Χρυσή Αυγή με την χρήση του τρομονόμου, οι τροπολογίες στο κοινοβούλιο για την ποινικοποίηση της αντίθεσης στην Ε.Ε και τις αποφάσεις του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, οι συνεχιζόμενες διώξεις συνδικαλιστών για εργατικές κινητοποιήσεις και μελών αριστερών οργανώσεων και εφημερίδων (με «λαγό» τους Ναζί είτε πριν είτε μετά την «εξάρθρωση» τους), είναι μόνο ορισμένα παραδείγματα. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: μέσα από την επικοινωνιακή επίθεση και τον γενικότερο κλίμα αυταρχισμού, τον καταιγισμό δηλώσεων, τα κατασταλτικά μέτρα, συνολικά την κινητοποίηση των αστικών μηχανισμών, να διαμορφωθεί ένα κλίμα ποινικοποίησης κάθε αντίστασης και εκφοβισμού της κοινωνίας όπου τελικά αυτός που θα «έχει μικρόφωνο» θα πρέπει πρώτα να έχει υπογράψει ένα πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων όπου ουσιαστικά θα καταδικάζει οποιαδήποτε αντίθεση στην κυρίαρχη πολιτική.

Σέχτα για μια αποτελεσματική προβοκάτσια

του Κώστα Βαξεβάνη

Είναι η Σέχτα; Είναι η “Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών”; Μήπως είναι μια νέα τρομοκρατική οργάνωση που θα αυτοχαρακτηριστεί με κάποιο όρο βγαλμένο από ξεχασμένο θεωρητικό βιβλίο ή ακόμη και απ τα αρχεία του παρακράτους και των ευφάνταστων αναλυτών του; Μήπως δεν είναι τίποτα από όλα αυτά και είναι απλώς τύποι που κάποτε διάβαζαν “Μάσκα” μέχρι που έπεσε στα χέρια τους κάποια ανάλυση του Σεργκέι Νετσάγιεφ και αποφάσισαν πως η βία δεν είναι το μέσο αλλά ο σκοπός ο ίδιος; Δεν έχει σημασία ποιοί είναι. Άλλωστε ακόμη και αν αποκαλυφθούν, ίσως και οι ίδιοι ανακαλύψουν πως δεν ήξεραν ποιοί είναι. Πως άλλοι τους κινούσαν χωρίς να το καταλάβουν.